Thursday, March 24, 2005

İkinci Senaryo

Grup: Gülen Meşekıran, Selen Sürek, Müge Özden, Gizem Engin
SON PERDE
Sahne 1:
Rojin ve Tardu eve gelirler. Salona doğru ilerlerler. Torbacıdan aldıkları uyuşturucuyu Tardu masaya koyar. İlk deneyimleri olacak olan bu uyuşturucu konusunda Tardu, tedirgin olan Rojini yüreklendirir.
Sahne 2:
Salonda volta atan Rojin, tedirgindir. Tardu tedirgin olmaması yönünde Rojin’i sakinleştirir, ona sarılır, şakalar yapar. Rojin gülümser. Rojin, denemekten zarar gelmez herhalde der ve kanepeye oturur.
Sahne 3:
Tardu masada duran uyuşturucuyu alır, kanepede oturan Rojin’e doğru ilerler. Avucundaki uyuşturucu hapları Rojin’e uzatır. Tardu’nun elinde bulunan haplardan bir tanesini Rojin alır ve geriye kalan üç taneyi Tardu’nun avucunda bırakır. Tardu avucunda kalan üç tane hapa bakar, gülümser, elini ağzına doğru götürür ve ani bir hareketle avucundaki hapları yutar.
Sahne 4:
Avucundaki hapları anlık bir hareketle yutan Tardu’ya Rojin bakakalır. Tardu’ya sinirlenir ve etkisini bile daha bilmediği bir uyuşturucuyu nasıl bu kadar çabuk, düşünmeden ve yüksek dozajda aldığı yönünde kızar.
Sahne 5:
Sinirlenen Rojin, bir anda oturduğu kanepeden kalkar, Tardu’yu iter ve yaptığı hareketten ötürü kızmaya devam eder. Tardu, Rojin’in verdiği bu tepki karşısında gülmekte ve hiçbir şey olmayacağını söyleyerek, paniklemiş olan Rojin’i sakinleştirmeye çalışmaktadır.
Sahne 6:
Aldığı hapın etkisini göstermeye başlamasıyla sakinleşen Rojin, kalktığı kanepeye geri oturur , Tardu’da yanına doğru ilerler ve oturur. Rojin’e sarılır, elini tutar ve hapın verdiği uyuşturucu etkiyle uyuya kalırlar.
Sahne 7:
Rojin halüsünasyon görmektedir. Bir ayçiçeği tarlasındadırlar. Hava güneşli ve bulutsuzdur. Rojin güneşe bakmaya çalışır ve gözleri kamaşır. Gözlerini kısarak başını eğer, Tardu’ya bakar, birbirlerine gülümserler. Elele tutuşup, ayçiçeği tarlasında güneşe doğru koşmaya başlarlar. Koşarken Tardu, Rojin’in elini bırakır. Rojin fark etmez ve koşmaya devam eder. Bir süre koştuktan sonra, Tardu’nun elini bıraktığını fark eder. Dönüp arkasına, Tardu’ya bakar. Tardu çok uzakta kalmıştır. Tardu’ya bağırır ama Tardu onu duymaz, Rojin’e doğru gelmez. Rojin Tardu’ya doğru koşmaya başlar ama Tardu’ya yaklaştıkça Tardu daha da uzaklaşır. Rojin ağlamaya başlamıştır.
Sahne 8:
Rojin kan, ter içinde uyanır. Nefes, nefesedir. Yanında uyuyan Tardu’ya bakar. Tardu hala uyumaktadır. Ve tuttuğu Rojin’in elini bırakmıştır. Rojin, Tardu’nun saçını okşar, yüzüne dokunarak, Tardu’ya seslenir, uyanması için. Yüzüne dokunduğunda, Tardu’nun yüzünün soğuk olduğunu fark eder. Ancak bu seslenişlere Tardu cevap vermemektedir. Seslenişlerine cevap alamayan Rojin, eliyle Tardu’nun yüzünü tutar ve iki yana sallamaya başlar. Ancak Tardu uyanmamaktadır. Panikleyen Rojin, Tardu’yu sarsmaya başlar, bir taraftan da bağırmaktadır.
Sahne 9:
Rojin, oturduğu kanepeden kalkar. Panik hali iyice artmıştır. Kanepede hareketsiz bir şekilde yatan Tardu’yu sarsmaya devam etmektedir. Ağlamaktadır.
Sahne 10:
Rojin, Tardu’yu uyandırabilmek için, banyoya gider, bir leğene su doldurur, ve su dolu leğeni Tardu'nun üstüne döker. Ancak Tardu, halen uyanmamıştır.
Sahne 11:
Panik ve korku içinde ağlayan Rojin, Tardu’nun uyanmayışı karşısında çaresiz kalmıştır. Tardu’ya doğru ilerler, kanepede hareket etmeden yatan Tardu’nun bedenini yere indirir, yüzüstü çevirir, ve ağlayarak ve titreyerek başını göğsüne eğerek Tardu’nun kalp atışlarını dinlemeye çalışır. Tardu’nun kalbi atmıyordur. Rojin çığlık çığlığa bağırarak yerde kıvranır.
Sahne 12:
Rojin göz yaşları ve hıçkırıklarla yerde, Tardu’nun yanında yatmaktadır. Tardu’nun cansız ve soğuk elini tutmakta ve göz yaşları içinde Tardu’nun bedenine bakmaktadır. Bağırarak, ve hıçkırıklar içinde sana söylemiştim yapmayalım diye der.
Sahne 13:
Rojin halen yerde, Tardu’nun yanında yatmaktadır. Doğrulur, dizlerinin üstüne çöker, Tardu’nun soğuk ve cansız yüzüne dokunur ve göz yaşları içinde elveda der.
Sahne 14:
Rojin ayağa kalkar, masaya doğru ilerler, masada duran araba anahtarını alır ve evin kapısına doğru ilerler. Kapıyı açar ve dışarı çıkar.
Sahne 15:
Evin önünde duran arabaya doğru ilerler, arabaya biner. Ağlamaktadır. Kontağı çevirir ve arabayla uzaklaşır.
Sahne 16:
Rojin arabadadır. Ağlayarak hızlı bir şekilde araba kullanmaktadır. Tardu ile geçen güzel günleri, yaşadığı anılarını düşünmektedir. Kontrolsüz bir şekilde gaza basar, hiç bir şey umurunda değildir. Bir süre bu şekilde araba kullanmaya devam eder. Gün ağarmaktadır.
Sahne 17:
Rojin, arabayla, Tardu ile her zaman geldikleri uçurum kenarına gelir. Arabayı durdurur, derin bir nefes alır, ağlamaktadır. Arabadan iner, ağır adımlarla uçurumun kenarına doğru ilerler, uçurumdan aşağı doğru bakar, dalgaların kayalara çarpışını izler, gözlerini kapayarak seslerini dinler. Güneş doğmaktadır, ışığı Rojin’in gözlerini kamaştırır. Rojin, gördüğü halüsünasyonu hatırlar, dudaklarını ısırır, ve göz yaşları akmaya devam eder. Gözleri kapalı bir şekilde ellerini iki yana doğru açar, Tardu der ve kendini uçurumdan aşağı bırakır.
Sahne 18:
Rojin gözleri kapalı bir şekilde ellerini iki yana doğru açıp, Tardu diyerek kendini uçurumdan aşağı bıraktığı an, evde,( yerde yatan ) Tardu, bir anda, Rojin diyerek uyanır.

0 Comments:

Post a Comment

<< Home